Pierwsze czytanie
1 Sm 3, 1-10. 19-20
„Powołanie Samuela”
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela
Młody Samuel usługiwał Panu pod okiem Helego. W owym czasie rzadko odzywał się Pan, a widzenia nie były częste. Pewnego dnia Heli spał w zwykłym miejscu. Jego oczy zaczęły słabnąć i już nie widział. A światło Boże jeszcze nie zagasło. Samuel zaś spał w przybytku Pańskim, gdzie znajdowała się Arka Przymierza.
Wtedy Pan zawołał Samuela, a ten odpowiedział: «Oto jestem». Potem pobiegł do Helego, mówiąc mu: «Oto jestem, przecież mnie wołałeś».
Heli odrzekł: «Nie wołałem cię, wróć i połóż się spać». Położył się zatem spać. Lecz Pan powtórzył wołanie: «Samuelu!»
Wstał Samuel i poszedł do Helego, mówiąc: «Oto jestem, przecież mnie wołałeś».
Odrzekł mu: «Nie wołałem cię, synu mój. Wróć i połóż się spać». Samuel bowiem jeszcze nie znał Pana, a słowo Pańskie nie było mu jeszcze objawione.
I znów Pan powtórzył po raz trzeci swe wołanie: «Samuelu!» Wstał więc i poszedł do Helego, mówiąc: «Oto jestem, przecież mnie wołałeś».
Heli zrozumiał, że to Pan woła chłopca. Rzekł więc Heli do Samuela: «Idź spać! Gdyby jednak ktoś cię wołał, odpowiedz: Mów, Panie, bo sługa Twój słucha». Odszedł Samuel, położył się spać na swoim miejscu.
Przybył Pan i stanąwszy, zawołał jak poprzednim razem: «Samuelu, Samuelu!» Samuel odpowiedział: «Mów, bo sługa Twój słucha».
Samuel dorastał, a Pan był z nim. Nie pozwolił upaść żadnemu jego słowu na ziemię. Cały Izrael od Dan aż do Beer-Szeby poznał, że Samuel zyskał potwierdzenie jako prorok Pański.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 40, 2ab i 5. 7-8a. 8b-10
R.Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę
2Złożyłem w Panu całą nadzieję;On schylił się nade mną
⋯
5Szczęśliwy mąż, który złożyłswą nadzieję w Panu,a nie idzie za pyszałkamii za zwolennikami kłamstwa.
⋯
7Nie chciałeś ofiary krwawej ani obiaty,lecz otwarłeś mi uszy;całopalenia i żertwy za grzech nie żądałeś.
8Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę;w zwoju księgi o mnie napisano:
9Jest moją radością, mój Boże, czynić Twoją wolę,a Prawo Twoje mieszka w moim wnętrzu».
10Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu;oto nie powściągałem warg moich - Ty wiesz, o Panie.
Ps 40 (39) – wersety 2–10 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. J 10, 27
Alleluja, alleluja, alleluja
Moje owce słuchają mego głosu,Ja znam je, a one idą za Mną.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 1, 29-39
„Jezus uzdrawia chorych”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Po wyjściu z synagogi Jezus przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej. On podszedł i podniósł ją, ująwszy za rękę, a opuściła ją gorączka. I usługiwała im.
Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto zebrało się u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ Go znały.
Nad ranem, kiedy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił. Pośpieszył za Nim Szymon z towarzyszami, a gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: «Wszyscy Cię szukają». Lecz On rzekł do nich: «Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo po to wyszedłem».
I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając złe duchy.
Oto słowo Pańskie.