Pierwsze czytanie
Dz 9, 26-31
„Gorliwość nawróconego Szawła”
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Kiedy Szaweł przybył do Jeruzalem, próbował przyłączyć się do uczniów, lecz wszyscy bali się go, nie wierząc, że jest uczniem.
Dopiero Barnaba przygarnął go i zaprowadził do apostołów, i opowiedział im, jak w drodze Szaweł ujrzał Pana, który przemówił do niego, i z jaką siłą przekonania występował w Damaszku w imię Jezusa. Dzięki temu przebywał z nimi w Jerozolimie, z siłą przekonania przemawiając w imię Pana. Przemawiał też i rozprawiał z hellenistami, którzy usiłowali go zgładzić. Bracia jednak, dowiedziawszy się o tym, odprowadzili go do Cezarei i wysłali do Tarsu.
A Kościół cieszył się pokojem w całej Judei, Galilei i Samarii. Rozwijał się i żył bogobojnie, i obfitował w pociechę Ducha Świętego.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 22, 26b-27. 28 i 30ab. 30c-32
R.Będę Cię chwalił w wielkim zgromadzeniu Albo: Alleluja
26Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego.
27Ubodzy będą jedli i nasycą się,chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają.«Niech serca ich żyją na wieki».
28Przypomną sobie i wrócądo Pana wszystkie krańce ziemi;i oddadzą Mu pokłonwszystkie szczepy pogańskie,
⋯
30Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi,przed Nim zegną się wszyscy, którzy w proch zstępują.A moja dusza będzie żyła dla Niego,
31potomstwo moje Jemu będzie służyć,opowie o Panu pokoleniu przyszłemu,
32a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi:«Pan to uczynił».
Ps 22 (21) – wersety 26–32 według Biblii Tysiąclecia
Drugie czytanie
1 J 3, 18-24
„Miłujmy czynem i prawdą”
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła
Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą. Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy, i uspokoimy przed Nim nasze serca. A jeśli serce oskarża nas, to przecież Bóg jest większy niż nasze serca i zna wszystko.
Umiłowani, jeśli serce nas nie oskarża, to mamy ufność w Bogu, a o co prosić będziemy, otrzymamy od Niego, ponieważ zachowujemy Jego przykazania i czynimy to, co się Jemu podoba. Przykazanie zaś Jego jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał. Kto wypełnia Jego przykazania, trwa w Bogu, a Bóg w nim; a to, że trwa On w nas, poznajemy po Duchu, którego nam dał.
Oto słowo Boże.
Śpiew przed Ewangelią
J 15, 4a. 5b
Alleluja, alleluja, alleluja
Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę.Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
J 15, 1-8
„Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity”
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który go uprawia. Każdą latorośl, która nie przynosi we Mnie owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Trwajcie we Mnie, a Ja w was będę trwać. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie – jeżeli nie trwa w winnym krzewie – tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie.
Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto nie trwa we Mnie, zostanie wyrzucony jak winna latorośl i uschnie. Potem ją zbierają i wrzucają w ogień, i płonie. Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, to proście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami».
Oto słowo Pańskie.