Pierwsze czytanie
Hbr 5, 1-10
„Jezus wielki arcykapłan na wzór Melchizedeka”
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Każdy arcykapłan, spomiędzy ludzi brany, dla ludzi jest ustanawiany w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy. Może on współczuć tym, którzy nie wiedzą i błądzą, ponieważ sam podlega słabości. I ze względu na nią powinien tak za lud, jak i za samego siebie składać ofiary za grzechy. A nikt sam sobie nie bierze tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga jak Aaron.
Podobnie i Chrystus nie sam siebie okrył sławą przez to, iż stał się arcykapłanem, ale uczynił to Ten, który powiedział do Niego: «Ty jesteś moim Synem, Ja Cię dziś zrodziłem», jak i w innym miejscu: «Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka».
Z głośnym wołaniem i płaczem, za swych dni doczesnych, zanosił On gorące prośby i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości.
I chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają, nazwany przez Boga arcykapłanem na wzór Melchizedeka.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 110, 1b-2. 3-4
R.Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek
1Wyrocznia Boga dla Pana mego:«Siądź po mojej prawicy,aż Twych wrogów położęjako podnóżek pod Twoje stopy».
2Twoje potężne berłoniech Pan rozciągnie z Syjonu:«Panuj wśród swych nieprzyjaciół!
3Przy Tobie panowaniew dniu Twej potęgi,w świętych szatach [będziesz].Z łona jutrzenkijak rosę Cię zrodziłem».
4Pan przysiągłi żal Mu nie będzie:«Tyś Kapłanem na wiekina wzór Melchizedeka».
Ps 110 (109) – wersety 1–4 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Hbr 4, 12
Alleluja, alleluja, alleluja
Żywe jest słowo Boże i skuteczne,zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 2, 18-22
„Zwyczajów Starego Testamentu nie można przenosić do Nowego”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Jezusa i pytali: «Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą?»
Jezus im odpowiedział: «Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo mają pośród siebie pana młodego. Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć.
Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze część ze starego ubrania i gorsze staje się przedarcie. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki. Wino się wylewa i bukłaki przepadną. Raczej młode wino należy wlewać do nowych bukłaków».
Oto słowo Pańskie.