Pierwsze czytanie
Hbr 10, 32-39
„Wiara podtrzymuje wytrwałość”
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia:
Przypomnijcie sobie dawniejsze dni, kiedy to po oświeceniu wytrzymaliście wielkie zmaganie, to jest udręki, już to wystawieni publicznie na szyderstwa i prześladowania, już to stawszy się towarzyszami tych, którzy to przeżywali. Albowiem współcierpieliście z uwięzionymi, z radością przyjęliście rabunek waszego mienia, wiedząc, że sami posiadacie majątek lepszy i trwały. Nie wyzbywajcie się więc waszej ufności, która znajduje wielką odpłatę. Potrzebujecie bowiem wytrwałości, abyście po wypełnieniu woli Bożej dostąpili spełnienia obietnicy. «Jeszcze bowiem krótka, bardzo krótka chwila, i przyjdzie Ten, który ma nadejść, i nie spóźni się. A mój sprawiedliwy dzięki wierze żyć będzie, jeśli się cofnie, nie znajdzie dusza moja w nim upodobania».
My zaś nie należymy do odstępców, którzy idą na zatracenie, ale do wiernych, którzy zbawiają duszę.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 37, 3-4. 5-6. 23-24. 39-40
R.Zbawienie prawych pochodzi od Pana
3Miej ufność w Panu i postępuj dobrze,mieszkaj w ziemi i zachowaj wierność.
4Raduj się w Panu,a On spełni pragnienia twego serca.
5Powierz Panu swoją drogęi zaufaj Mu: On sam będzie działał
6i sprawi, że twoja sprawiedliwość zabłyśnie jak światło,a słuszność twoja - jak południe.
⋯
23Pan umacnia kroki człowiekai w jego drodze ma upodobanie.
24A choćby upadł, to nie będzie leżał,bo rękę jego Pan podtrzymuje.
⋯
39Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana;On ich ucieczką w czasie utrapienia.
40Pan ich wspomaga, wyzwala;wyzwala ich od występnych i zachowuje,do Niego bowiem się uciekają.
Ps 37 (36) – wersety 3–40 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Mt 11, 25
Alleluja, alleluja, alleluja
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 4, 26-34
„Rozwój królestwa Bożego”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus mówił do tłumów:
«Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo».
Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu».
W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.
Oto słowo Pańskie.