Pierwsze czytanie
Rdz 2, 18-25
„Stworzenie kobiety. Małżeństwo”
Czytanie z Księgi Rodzaju
Pan Bóg rzekł: «Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam; uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc».
Ulepiwszy z gleby wszelkie zwierzęta lądowe i wszelkie ptaki podniebne, Pan Bóg przyprowadził je do mężczyzny, aby przekonać się, jak on je nazwie. Każde jednak zwierzę, które określił mężczyzna, otrzymało nazwę „istota żywa”.
I tak mężczyzna dał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom podniebnym i wszelkiemu zwierzęciu dzikiemu, ale nie znalazła się pomoc odpowiednia dla mężczyzny.
Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał, wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem. Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę. A gdy ją przyprowadził do mężczyzny, mężczyzna powiedział: «Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała! Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta».
Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem.
Chociaż mężczyzna i jego żona byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie wstydu.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 128, 1b-2. 3. 4-5
R.Szczęśliwy człowiek, który służy Panu
1Szczęśliwy każdy, kto boi się Pana,który chodzi Jego drogami!
2Bo z pracy rąk swoich będziesz pożywał,będziesz szczęśliwy i dobrze ci będzie.
3Małżonka twoja jak płodny szczep winnywe wnętrzu twojego domu.Synowie twoi jak sadzonki oliwkidokoła twojego stołu.
4Oto takie błogosławieństwo dla męża,który boi się Pana.
5Niechaj cię Pan błogosławi z Syjonu,oglądaj pomyślność Jeruzalemprzez całe swe życie.
Ps 128 (127) – wersety 1–5 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Jk 1, 21bc
Alleluja, alleluja, alleluja
Przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo,które ma moc zbawić dusze wasze.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 7, 24-30
„Prośba poganki wysłuchana”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus udał się w okolice Tyru i Sydonu. Wstąpił do pewnego domu i chciał, żeby nikt o tym nie wiedział, nie mógł jednak pozostać w ukryciu. Zaraz bowiem usłyszała o Nim kobieta, której córeczka była opętana przez ducha nieczystego. Przyszła, padła Mu do nóg, a była to poganka, Syrofenicjanka z pochodzenia, i prosiła Go, żeby złego ducha wyrzucił z jej córki.
I powiedział do niej Jezus: «Pozwól wpierw nasycić się dzieciom, bo niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».
Ona Mu odparła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta pod stołem jedzą okruszyny po dzieciach».
On jej rzekł: «Przez wzgląd na te słowa idź; zły duch opuścił twoją córkę». Gdy wróciła do domu, zastała dziecko leżące na łóżku; a zły duch wyszedł.
Oto słowo Pańskie.