Pierwsze czytanie
Syr 3, 17-18. 20. 28-29
„Bóg miłuje pokornych”
Czytanie z Mądrości Syracha
Synu, z łagodnością prowadź swe sprawy, a każdy, kto jest prawy, będzie cię miłował. Im większy jesteś, tym bardziej się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana. Wielka jest bowiem potęga Pana i przez pokornych bywa chwalony.
Na chorobę pyszałka nie ma lekarstwa, albowiem nasienie zła zapuściło w nim korzenie. Serce rozumnego rozważa przypowieść, a ucho słuchacza – to pragnienie mędrca.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 68, 4 i 5ac. 6-7b. 10-11
R.Ty, dobry Boże, biednego ochraniasz
4A sprawiedliwi się cieszą i weseląprzed Bogiem, i radością się rozkoszują.
5Śpiewajcie Bogu, grajcie Jego imieniu;Jahwe Mu na imię;
6Ojcem dla sierot i dla wdów opiekunemjest Bóg w swym świętym mieszkaniu.
7Bóg przygotowuje dom dla opuszczonych,a jeńców prowadzi ku pomyślności;
⋯
10Zesłałeś, Boże, obfity deszcz,swe wyczerpane dziedzictwo Ty orzeźwiłeś.
11Twoja rodzina, Boże, w nim zamieszkała;pokrzepiłeś w swej dobroci biednego.
Ps 68 (67) – wersety 4–11 według Biblii Tysiąclecia
Drugie czytanie
Hbr 12, 18-19. 22-24a
„Stare i Nowe Przymierze”
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia:
Nie przyszliście do namacalnego i płonącego ognia, do mgły, do ciemności i burzy ani też do grzmiących trąb i do takiego dźwięku słów, iż wszyscy, którzy go usłyszeli, prosili, aby do nich nie mówił.
Wy natomiast przyszliście do góry Syjon, do miasta Boga żywego – Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zgromadzenie, i do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach, do Boga, który sądzi wszystkich, do duchów ludzi sprawiedliwych, którzy już doszli do celu, do Pośrednika Nowego Testamentu – Jezusa.
Oto słowo Boże.
Śpiew przed Ewangelią
Mt 11, 29ab
Alleluja, alleluja, alleluja
Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,bo jestem cichy i pokornego serca.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 14, 1. 7-14
„Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony”
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich:
«Jeśli cię ktoś zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by przypadkiem ktoś znamienitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: „Ustąp temu miejsca”, a wtedy musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.
Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. A gdy przyjdzie ten, który cię zaprosił, powie ci: „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”. I spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».
Do tego zaś, który Go zaprosił, mówił także: «Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych».
Oto słowo Pańskie.