Pierwsze czytanie
Mdr 9, 13-18
„Prawdziwa mądrość”
Czytanie z Księgi Mądrości
Któż z ludzi rozezna zamysł Boży albo któż pojmie wolę Pana? Nieśmiałe są myśli śmiertelników i przewidywania nasze zawodne, bo śmiertelne ciało przygniata duszę i ziemski namiot obciąża rozum pełen myśli.
Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi, z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką – a któż wyśledzi to, co jest na niebie? Któż poznał Twój zamysł, gdy nie dałeś Mądrości, nie zesłałeś z wysoka Świętego Ducha swego?
I tak ścieżki mieszkańców ziemi stały się proste, a ludzie poznali, co Tobie miłe, i zostali ocaleni przez Mądrość.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 90, 3-4. 5-6. 12-13. 14 i 17
R.Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
3W proch każesz powracać śmiertelnym,i mówisz: «Synowie ludzcy, wracajcie!»
4Bo tysiąc lat w Twoich oczachjest jak wczorajszy dzień, który minął,niby straż nocna.
5Porywasz ich: stają się jak sen poranny,jak trawa, co rośnie:
6rankiem kwitnie i jest zielona,wieczorem więdnie i usycha.
⋯
12Naucz nas liczyć dni nasze,abyśmy osiągnęli mądrość serca.
13Powróć, o Panie, dokądże jeszcze...?I bądź litościwy dla sług Twoich!
14Nasyć nas z rana swoją łaskawością,abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
⋯
17A dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami!I wspieraj pracę rąk naszych,wspieraj dzieło rąk naszych!
Ps 90 (89) – wersety 3–17 według Biblii Tysiąclecia
Drugie czytanie
Flm 9b-10. 12-17
„Wszyscy są braćmi”
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filemona
Najdroższy:
Ja, stary Paweł, a teraz jeszcze więzień Chrystusa Jezusa – proszę cię za moim dzieckiem, za tym, którego zrodziłem w kajdanach, za Onezymem. Jego ci odsyłam; ty zaś jego, to jest serce moje, przyjmij do domu. Zamierzałem go trzymać przy sobie, aby zamiast ciebie oddawał mi usługi w kajdanach, które noszę dla Ewangelii. Jednakże postanowiłem nie czynić niczego bez twojej zgody, aby dobry twój czyn był nie jakby z musu, ale z dobrej woli. Może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego. Takim jest on zwłaszcza dla mnie, ileż więcej dla ciebie zarówno w doczesności, jak i w Panu. Jeśli więc się poczuwasz do łączności ze mną, przyjmij go jak mnie.
Oto słowo Boże.
Śpiew przed Ewangelią
Ps 119, 135
Alleluja, alleluja, alleluja
Okaż Twemu słudze światłość swego obliczai naucz mnie Twoich ustaw.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 14, 25-33
„Kto nie wyrzeka się wszystkiego, nie może być uczniem Jezusa”
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Wielkie tłumy szły z Jezusem. On odwrócił się i rzekł do nich: «Jeśli ktoś przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem. Kto nie dźwiga swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem.
Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, nie usiądzie wpierw i nie oblicza wydatków, czy ma na wykończenie? Inaczej, gdyby położył fundament, a nie zdołałby wykończyć, wszyscy, patrząc na to, zaczęliby drwić z niego: „Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał wykończyć”.
Albo jaki król, mając wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usiądzie wpierw i nie rozważy, czy w dziesięć tysięcy ludzi może stawić czoło temu, który z dwudziestu tysiącami nadciąga przeciw niemu? Jeśli nie, wyprawia poselstwo, gdy tamten jest jeszcze daleko, i prosi o warunki pokoju.
Tak więc nikt z was, jeśli nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem».
Oto słowo Pańskie.