Pierwsze czytanie
1 Tm 3, 1-13
„Cechy wymagane od biskupów i diakonów”
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza
Nauka to godna wiary: jeśli ktoś dąży do biskupstwa, pragnie dobrego zadania. Biskup więc powinien być bez zarzutu, mąż jednej żony, trzeźwy, rozsądny, przyzwoity, gościnny, sposobny do nauczania, nieprzebierający miary w piciu wina, nieskłonny do bicia, ale opanowany, niekłótliwy, niechciwy na grosz, dobrze zarządzający własnym domem, z całą godnością trzymający swoje dzieci w uległości. Jeśli ktoś bowiem nie umie stanąć na czele własnego domu, jakżeż będzie się troszczył o Kościół Boży? Nie może to być świeżo ochrzczony, ażeby wbiwszy się w pychę, nie wpadł w diabelskie potępienie. Powinien też mieć dobre świadectwo ze strony tych, którzy są z zewnątrz, ażeby się nie naraził na wzgardę i sidła diabelskie.
Diakonami tak samo powinni być ludzie godni, nieobłudni w mowie, nienadużywający wina, niechciwi brudnego zysku, lecz utrzymujący tajemnicę wiary w czystym sumieniu. I oni niech będą najpierw poddawani próbie, i dopiero wtedy niech spełniają posługę, jeśli są bez zarzutu. Kobiety również – godne, nieskłonne do oczerniania, trzeźwe, wierne we wszystkim. Diakoni niech będą mężami jednej żony, rządzący dobrze dziećmi i własnymi domami. Ci bowiem, skoro dobrze spełnili czynności diakońskie, zdobywają sobie zaszczytny stopień i wielką pewność w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 101, 1b-2b. 2c-3b. 5-6
R.Zawsze uczciwie będę postępował
1Chcę opiewać sprawiedliwość i łaskę;chcę śpiewać Tobie, o Panie!
2Kroczyć będę drogą nieskalaną:Kiedyż do mnie przybędziesz?Będę postępował według niewinności mego sercapośrodku mojego domu.
3Nie będę zwracał oczuku sprawie niegodziwej;
⋯
5Chcę zgładzić takiego,co skrycie uwłacza bliźniemu.Kto oczy ma pyszne i serce nadęte -tego nie zniosę.
6Oczy kieruję na wiernych w kraju,ażeby ze mną mieszkali.Ten, który chodzi drogą nieskalaną,będzie mi usługiwał.
Ps 101 (100) – wersety 1–6 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Łk 7, 16
Alleluja, alleluja, alleluja
Wielki prorok powstał między namii Bóg nawiedził lud swój.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 7, 11-17
„Wskrzeszenie młodzieńca z Nain”
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus udał się do pewnego miasta, zwanego Nain; a podążali z Nim Jego uczniowie i tłum wielki. Gdy przybliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego – jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta.
Na jej widok Pan zlitował się nad nią i rzekł do niej: «Nie płacz». Potem przystąpił, dotknął się mar – a ci, którzy je nieśli, przystanęli – i rzekł: «Młodzieńcze, tobie mówię, wstań!» A zmarły usiadł i zaczął mówić; i oddał go jego matce.
Wszystkich zaś ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: «Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg nawiedził lud swój». I rozeszła się ta wieść o Nim po całej Judei i po całej okolicznej krainie.
Oto słowo Pańskie.