Pierwsze czytanie
Rdz 12, 1-4a
„Powołanie Abrahama na ojca Ludu Bożego”
Czytanie z Księgi Rodzaju
Pan Bóg rzekł do Abrama: «Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy tobie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i Ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi».
Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 33, 4-5. 18-19. 20 i 22
R.Okaż swą łaskę ufającym Tobie
4Bo słowo Pana jest prawe,a każde Jego dzieło niezawodne.
5On miłuje prawo i sprawiedliwość:ziemia jest pełna łaskawości Pańskiej.
⋯
18Oto oczy Pana nad tymi, którzy się Go boją,nad tymi, co ufają Jego łasce,
19aby ocalił ich życie od śmiercii żywił ich w czasie głodu.
20Dusza nasza wyczekuje Pana,On jest naszą pomocą i tarczą.
⋯
22Niech nas ogarnie łaska Twoja Panie,według ufności pokładanej w Tobie!
Ps 33 (32) – wersety 4–22 według Biblii Tysiąclecia
Drugie czytanie
2 Tm 1, 8b-10
„Bóg nas powołuje i oświeca”
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza
Najdroższy:
Weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii mocą Bożą! On nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami. Ukazana zaś została ona teraz przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa, który zniweczył śmierć, a na życie i nieśmiertelność rzucił światło przez Ewangelię.
Oto słowo Boże.
Śpiew przed Ewangelią
Por. Mt 17, 5
Chwała Tobie, Królu wieków
Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».
Chwała Tobie, Królu wieków
Ewangelia
Mt 17, 1-9
„Czystość duszy zapewnia oglądanie chwały Boga”
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim.
Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza».
Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli.
A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.
A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
Oto słowo Pańskie.