Czytania mszalne

niedziela, 12 kwietnia 2026

II Niedziela Wielkanocna

NiedzielaOkres Wielkanocny, II tydzieńRok A, IIkolor biały
  1. pon6Poniedziałek w Oktawie Wielkanocy
  2. wt7Wtorek w Oktawie Wielkanocy
  3. śr8Środa w Oktawie Wielkanocy
  4. czw9Czwartek w Oktawie Wielkanocy
  5. pt10Piątek w Oktawie Wielkanocy
  6. sob11Sobota w Oktawie Wielkanocy
  7. niedz12II Niedziela Wielkanocna

Pierwsze czytanie

Dz 2, 42-47

„Życie pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej”

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Uczniowie trwali w nauce apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach.

Bojaźń ogarniała każdego, gdyż apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby.

Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek w radości i prostocie serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia.

Oto słowo Boże.

Psalm responsoryjny

Ps 118, 2-4. 13-15. 22-24

R.Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny Albo: Alleluja

2Niech mówi dom Izraela:«Łaska Jego na wieki».

3Niech mówi dom Aarona:«Łaska Jego na wieki».

4Niech mówią bojący się Pana:«Łaska Jego na wieki».

⋯

13Popchnięto mnie, popchnięto, bym upadł,lecz Pan mi dopomógł.

14Pan, moja moc i pieśń,stał się moim Zbawcą.

15Okrzyki radości i wybawieniaw namiotach ludzi sprawiedliwych:Prawica Pańska moc okazuje,

⋯

22Kamień odrzucony przez budującychstał się kamieniem węgielnym.

23Stało się to przez Pana:cudem jest w oczach naszych.

24Oto dzień, który Pan uczynił:radujmy się zeń i weselmy!

Ps 118 (117) – wersety 2–24 według Biblii Tysiąclecia

Drugie czytanie

1 P 1, 3-9

„Radość płynąca z wiary”

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego, które jest zachowane dla was w niebie. Wy bowiem jesteście przez wiarę strzeżeni mocą Bożą dla zbawienia, gotowego objawić się w czasie ostatecznym.

Dlatego radujcie się, choć teraz musicie doznać trochę smutku z powodu różnorodnych doświadczeń. Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie, a ucieszycie się radością niewymowną i pełną chwały wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary – zbawienie dusz.

Oto słowo Boże.

Śpiew przed Ewangelią

Por. J 20, 29

Alleluja, alleluja, alleluja

Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 20, 19-31

„Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Oto słowo Pańskie.

Czytania: Lekcjonarz mszalny. Psalm w wersji biblijnej: Biblia Tysiąclecia (wyd. V), Pallottinum.