Pierwsze czytanie
Am 3, 1-8; 4, 11-12
„Proroctwo przeciw królestwu Izraela”
Czytanie z Księgi proroka Amosa
«Słuchajcie tego słowa, które mówi Pan do was, synowie Izraela, do całego pokolenia, które Ja wyprowadziłem z ziemi egipskiej: Jedynie was znałem ze wszystkich narodów na ziemi, dlatego was nawiedzę karą za wszystkie wasze winy.
Czyż wędruje dwu razem, jeśli się wzajem nie znają? Czyż ryczy lew w lesie, nie mając zdobyczy? Czyż lwiątko wydaje głos ze swego legowiska, jeśli niczego nie schwytało? Czyż spada ptak na ziemię, jeśli nie było zastawionego sidła? Czyż się unosi pułapka nad ziemią, zanim coś schwytała? Czyż dmie się w trąbę w mieście, a lud nie zadrży? Czyż zdarza się w mieście nieszczęście, by Pan tego nie sprawił? Bo Pan Bóg nie uczyni niczego, nie objawiwszy swej tajemnicy sługom swym, prorokom. Gdy lew zaryczy, któż się nie ulęknie? Gdy Pan Bóg przemówi, któż nie będzie prorokować?
Spustoszyłem was, jak podczas Bożego spustoszenia Sodomy i Gomory; staliście się jak głownia wyciągnięta z ognia; ale do Mnie nie powróciliście – mówi Pan. Dlatego tak uczynię tobie, Izraelu, a ponieważ tak ci uczynię, przygotuj się, by stawić się przed Bogiem twym, Izraelu!»
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 5, 5-6a. 6b-7. 8
R.Prowadź mnie, Panie, w swej sprawiedliwości
5Bo Ty nie jesteś Bogiem, któremu miła nieprawość,złego nie przyjmiesz do siebie w gościnę.
6Nieprawi nie ostoją się przed Tobą.Nienawidzisz wszystkich złoczyńców,
7zsyłasz zgubę na wszystkich, co mówią kłamliwie.Mężem krwawym i podstępnymbrzydzi się Pan.
8Ja zaś dzięki obfitej Twej łasce,wejdę do Twojego domu,upadnę przed świętym przybytkiem Twoimprzejęty Twoją bojaźnią.
Ps 5 – wersety 5–8 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Ps 130 (129), 5
Alleluja, alleluja, alleluja
Pokładam nadzieję w Panu,ufam Jego słowu.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 8, 23-27
„Uciszenie burzy na jeziorze”
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jezus wszedł do łodzi, poszli za Nim Jego uczniowie.
A oto zerwała się wielka burza na jeziorze, tak że fale zalewały łódź; On zaś spał. Wtedy przystąpili do Niego i obudzili Go, mówiąc: «Panie, ratuj, giniemy!»
A On im rzekł: «Czemu bojaźliwi jesteście, ludzie małej wiary?» Potem, powstawszy, zgromił wichry i jezioro, i nastała głęboka cisza.
A ludzie pytali zdumieni: «Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?»
Oto słowo Pańskie.