Pierwsze czytanie
Jr 14, 17-22
„W czasie klęski nadzieja w Bogu”
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza
Oczy moje wylewają łzy dzień i noc bez przerwy, bo wielki upadek dotknie Dziewicę, Córę mojego ludu, klęska bardzo wielka. Gdy wyjdę na pole – oto pobici mieczem! Jeśli pójdę do miasta – oto męki głodu! Nawet prorok i kapłan błądzą po kraju, nic nie rozumiejąc.
Czy nieodwołalnie odrzuciłeś Judę albo czy odczuwasz wstręt do Syjonu? Dlaczego nas dotknąłeś klęską, a nie ma dla nas uleczenia? Spodziewaliśmy się pokoju, ale nie ma nic dobrego; czasu uleczenia – a tu przerażenie!
Uznajemy, Panie, naszą niegodziwość, przewrotność naszych przodków, bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie. Nie odrzucaj nas przez wzgląd na Twoje imię, od czci nie odsądzaj tronu Twojej chwały! Pamiętaj, nie zrywaj przymierza z nami!
Czy są wśród bożków pogańskich tacy, którzy by zesłali deszcz? Czy może niebo zsyła krople deszczu? Czy raczej nie Ty, Panie, nasz Boże? W Tobie pokładamy nadzieję, bo Ty uczyniłeś to wszystko.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 79, 5 i 8. 9. 11 i 13
R.Wyzwól nas, Boże, dla imienia Twego
5Dokądże, Panie? Czy wiecznie będziesz się gniewał?Czy Twoja zapalczywość będzie gorzeć jak ogień?
⋯
8Nie pamiętaj nam win naszych przodków,niech rychło przyjdzie ku nam miłosierdzie Twoje:bo bardzo jesteśmy słabi.
9Wspomóż nas, Boże zbawienia naszego,przez wzgląd na chwałę Twojego imienia,i wyzwól nas, i odpuść nasze grzechyprzez wzgląd na Twoje imię.
⋯
11Niech jęk pojmanych dojdzie do Ciebie;mocą Twojego ramienia oszczędźna śmierć skazanych.
⋯
13My zaś, lud Twój i owce Twej trzody,będziemy Tobie dziękować na wiekii przez pokolenia głosić Twoją chwałę.
Ps 79 (78) – wersety 5–13 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Aklamacja
Alleluja, alleluja, alleluja
Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 13, 36-43
„Wyjaśnienie przypowieści o chwaście”
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście».
On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie.
Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
Kto ma uszy, niechaj słucha!»
Oto słowo Pańskie.