Pierwsze czytanie
Ez 2, 8 – 3, 4
„Wizja księgi”
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela
Tak mówi Pan:
«Ty, synu człowieczy, słuchaj tego, co ci powiem. Nie opieraj się, jak ten lud zbuntowany. Otwórz usta swoje i zjedz, co ci podam».
Popatrzyłem, a oto wyciągnięta była w moim kierunku ręka, w której był zwój księgi. Rozwinęła go przede mną; był zapisany z jednej i drugiej strony, a opisane w nim były narzekania, wzdychania i biadania.
A On rzekł do mnie: «Synu człowieczy, zjedz to, co masz przed sobą. Zjedz ten zwój i idź przemawiać do Izraelitów!» Otworzyłem więc usta, a On dał mi zjeść ów zwój, mówiąc do mnie: «Synu człowieczy, nasyć żołądek i napełnij wnętrzności swoje tym zwojem, który ci podałem». Zjadłem go, a w ustach moich był słodki jak miód. Potem rzekł do mnie: «Synu człowieczy, udaj się do domu Izraela i przemawiaj do nich moimi słowami».
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 119, 14 i 24. 72 i 103. 111 i 131
R.Nad miód są słodsze Twoje przykazania
14Cieszę się z drogi Twych upomnieńjak z wszelkiego bogactwa.
⋯
24Bo Twoje napomnienia są moją rozkoszą,Twoje ustawy są moimi doradcami.
⋯
72Prawo ust Twoich jest dla mnie lepszeniż tysiące sztuk złota i srebra.
⋯
103Jak słodka jest dla mego podniebienia Twoja mowa:ponad miód dla ust moich.
⋯
111Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki,bo są radością mojego serca.
⋯
131Otwieram swe usta i chłonę powietrze,bo pragnę Twoich przykazań.
Ps 119 (118) – wersety 14–131 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Mt 11, 29ab
Alleluja, alleluja, alleluja
Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,bo jestem cichy i pokornego serca.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 18, 1-5. 10. 12-14
„Godność dzieci. Przypowieść o zabłąkanej owcy”
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Uczniowie przystąpili do Jezusa, pytając: «Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?» On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł:
«Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. A kto by jedno takie dziecko przyjął w imię moje, Mnie przyjmuje.
Baczcie, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.
Jak wam się zdaje? Jeśli ktoś posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich, to czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się błąka? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały.
Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło nawet jedno z tych małych».
Oto słowo Pańskie.