Pierwsze czytanie
1 Kor 2, 10b-16
„Duch Boży daje poznanie Boga”
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia:
Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego. Kto zaś z ludzi zna to, co ludzkie, jeżeli nie duch, który jest w człowieku? Podobnie i tego, co Boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży. Otóż my nie otrzymaliśmy ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, dla poznania dobra, jakim Bóg nas obdarzył. A głosimy to nie za pomocą wyszukanych słów ludzkiej mądrości, lecz korzystamy z pouczeń Ducha, przedkładając duchowe sprawy tym, którzy są z Ducha.
Człowiek zmysłowy bowiem nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha. Głupstwem mu się to wydaje i nie może tego pojąć, bo tylko duchem można to zrozumieć. Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony. Któż więc poznał zamysł Pana tak, by Go mógł pouczać? My właśnie znamy zamysł Chrystusowy.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 145, 8-9. 10-11. 12-13. 14 i 17
R.Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
8Pan jest łagodny i miłosierny,nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
9Pan jest dobry dla wszystkichi Jego miłosierdzie ogarnia wszystkie Jego dzieła.
10Niechaj Cię wielbią, Panie, wszystkie dzieła Twojei święci Twoi niech Cię błogosławią!
11Niech mówią o chwale Twojego królestwai niech głoszą Twoją potęgę,
12aby oznajmić synom ludzkim Twoją potęgęi wspaniałość chwały Twego królestwa.
13Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków,Twoje panowanie trwa przez wszystkie pokolenia.<Pan jest wierny we wszystkich swych słowachi we wszystkich swoich dziełach święty>.
14Pan podtrzymuje wszystkich, którzy padają,i podnosi wszystkich zgnębionych.
⋯
17Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogachi łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Ps 145 (144) – wersety 8–17 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Łk 7, 16
Alleluja, alleluja, alleluja
Wielki prorok powstał między namii Bóg nawiedził lud swój.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 4, 31-37
„Uzdrowienie opętanego”
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy.
A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy: «Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boga». Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!» Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządzając mu żadnej szkody.
Wprawiło to wszystkich w zdumienie, i mówili między sobą: «Cóż to za słowo, że z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą».
I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.
Oto słowo Pańskie.