Pierwsze czytanie
Hbr 2, 5-12
„Jezus jest Zbawicielem ludzi”
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Nie aniołom Bóg poddał przyszły świat, o którym mówimy. Ktoś to gdzieś potwierdził uroczyście, mówiąc: «Czym jest człowiek, że pamiętasz o nim, albo syn człowieczy, że się troszczysz o niego; mało co mniejszym uczyniłeś go od aniołów, chwałą i czcią go uwieńczyłeś. Wszystko poddałeś pod jego stopy».
Ponieważ zaś poddał Mu wszystko, nic nie zostawił, co by nie było Mu poddane. Teraz wszakże nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane. Widzimy natomiast Jezusa, który mało co od aniołów był mniejszy, chwałą i czcią uwieńczonego za mękę śmierci, iż z łaski Bożej zaznał śmierci za każdego człowieka.
Przystało bowiem Temu, dla którego wszystko i przez którego wszystko istnieje, który wielu synów do chwały doprowadza, aby przewodnika ich zbawienia udoskonalił przez cierpienia. Tak bowiem Ten, który uświęca, jak ci, którzy mają być uświęceni, od Jednego wszyscy pochodzą. Z tej to przyczyny nie wstydzi się nazywać ich braćmi swymi, mówiąc: «Oznajmię imię Twoje braciom moim, pośrodku zgromadzenia będę Cię wychwalał».
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 8, 2ab i 5. 6-7. 8-9
R.Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem
2O Panie, nasz Boże,jak przedziwne Twe imię po wszystkiej ziemi!
⋯
5czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,i czym - syn człowieczy, że się nim zajmujesz?
6Uczyniłeś go niewiele mniejszym od istot niebieskich,chwałą i czcią go uwieńczyłeś.
7Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich;złożyłeś wszystko pod jego stopy:
8owce i bydło wszelakie,a nadto i polne stada,
9ptactwo powietrzne oraz ryby morskie,wszystko, co szlaki mórz przemierza.
Ps 8 – wersety 2–9 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. 1 Tes 2, 13
Alleluja, alleluja, alleluja
Przyjmijcie słowo Boże nie jako słowo ludzkie,ale jak jest naprawdę, jako słowo Boga.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 1, 21-28
„Jezus naucza jak ten, który ma władzę”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
W Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.
Był właśnie w ich synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: «Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boga».
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego! » Wtedy duch nieczysty zaczął nim miotać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.
A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: «Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne». I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.
Oto słowo Pańskie.