Pierwsze czytanie
Hbr 13, 15-17. 20-21
„Ofiara duchowa”
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia:
Przez Jezusa składajmy Bogu ofiarę pochwalną nieustannie, to jest owoc warg, które wyznają Jego imię. Nie zapominajcie o dobroczynności i wzajemnej pomocy, gdyż raduje się Bóg takimi ofiarami.
Bądźcie posłuszni waszym przełożonym i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad duszami waszymi i muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie wzdychając, bo to nie byłoby z korzyścią dla was.
Bóg zaś pokoju, który na mocy krwi przymierza wiecznego wyprowadził spomiędzy zmarłych Wielkiego Pasterza owiec, Pana naszego, Jezusa, niech was uzdolni do wszelkiego dobra, byście wypełnili Jego wolę; niech sprawi w was, co miłe jest w Jego oczach, przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała na wieki wieków. Amen.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 23, 1b-3a. 3b-4. 5. 6
R.Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego
1Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.
2Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć:
3orzeźwia moją duszę.Wiedzie mnie po właściwych ścieżkachprzez wzgląd na swoje imię.
4Chociażbym chodził ciemną doliną,zła się nie ulęknę,bo Ty jesteś ze mną.Twój kij i Twoja laskasą tym, co mnie pociesza.
5Stół dla mnie zastawiaszwobec mych przeciwników;namaszczasz mi głowę olejkiem;mój kielich jest przeobfity.
6Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mnąprzez wszystkie dni mego życiai zamieszkam w domu Pańskimpo najdłuższe czasy.
Ps 23 (22) – wersety 1–6 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. J 10, 27
Alleluja, alleluja, alleluja
Moje owce słuchają mego głosu,Ja znam je, a one idą za Mną.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 6, 30-34
„Jezus lituje się nad tłumem”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco». Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.
Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.
Oto słowo Pańskie.