Pierwsze czytanie
Dz 7, 51 – 8, 1a
„Męczeństwo Świętego Szczepana”
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Szczepan mówił do ludu i starszych, i uczonych:
«Ludzie twardego karku i opornych serc i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu. Jak ojcowie wasi, tak i wy. Któregoż z proroków nie prześladowali wasi ojcowie? Pozabijali nawet tych, którzy przepowiadali przyjście Sprawiedliwego. A wy zdradziliście Go teraz i zamordowaliście. Wy, którzy otrzymaliście Prawo za pośrednictwem aniołów, lecz nie przestrzegaliście go».
Gdy to usłyszeli, zawrzały gniewem ich serca i zgrzytali zębami na niego.
A on, pełen Ducha Świętego, patrzył w niebo i ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Boga. I rzekł: «Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga».
A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!» A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie licz im tego grzechu!» Po tych słowach skonał.
Szaweł zaś zgadzał się na zabicie Szczepana.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 31, 3c-4. 6 i 7b i 8a. 17 i 21ab
R.W ręce Twe, Panie, składam ducha mego Albo: Alleluja
3Bądź dla mnie skałą mocną,warownią, aby mnie ocalić.
4Ty bowiem jesteś dla mnie skałą i twierdzą;przez wzgląd na imię Twoje kieruj mną i prowadź mnie!
⋯
6W ręce Twoje powierzam ducha mojego:Ty mnie wybawiłeś, Panie, Boże wierny!
7ja natomiast pokładam ufność w Panu.
8Weselę się i cieszę z Twojej łaski,
⋯
17Niech zajaśnieje Twoje oblicze nad Twym sługą:wybaw mnie w swej łaskawości!
⋯
21Ukrywasz ich pod osłoną Twojej obecnościod spisku mężów,
Ps 31 (30) – wersety 3–21 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
J 6, 35ab
Alleluja, alleluja, alleluja
Ja jestem chlebem życia.Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
J 6, 30-35
„Ja jestem chlebem życia”
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa:
«Jaki więc Ty uczynisz znak, abyśmy go zobaczyli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: „Dał im do jedzenia chleb z nieba”».
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu».
Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!»
Odpowiedział im Jezus: «Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie».
Oto słowo Pańskie.