Pierwsze czytanie
Dz 22, 30; 23, 6-11
„Paweł przed Sanhedrynem”
Czytanie z Dziejów Apostolskich
W Jerozolimie trybun rzymski, chcąc dowiedzieć się dokładnie, o co Żydzi oskarżali Pawła, zdjął z niego więzy, rozkazał zebrać się arcykapłanom i całemu Sanhedrynowi i wyprowadziwszy Pawła, stawił go przed nimi.
Wiedząc zaś, że jedna część składa się z saduceuszów, a druga z faryzeuszów, wołał Paweł przed Sanhedrynem: «Jestem faryzeuszem, bracia, i synem faryzeuszów, a stoję przed sądem za to, że spodziewam się zmartwychwstania umarłych».
Gdy to powiedział, powstał spór między faryzeuszami i saduceuszami i doszło do rozłamu wśród zebranych. Saduceusze bowiem mówią, że nie ma zmartwychwstania ani anioła, ani ducha, a faryzeusze uznają jedno i drugie. Powstała wielka wrzawa, zerwali się niektórzy z uczonych w Piśmie spośród faryzeuszów, wykrzykując wojowniczo: «Nie znajdujemy nic złego w tym człowieku. A jeśli naprawdę mówił do niego duch albo anioł?»
Kiedy doszło do wielkiego wzburzenia, trybun, obawiając się, żeby nie rozszarpali Pawła, rozkazał żołnierzom zejść, zabrać go spośród nich i zaprowadzić do twierdzy.Następnej nocy ukazał mu się Pan. «Odwagi! – powiedział – trzeba bowiem, żebyś i w Rzymie zaświadczył o Mnie, tak jak dawałeś o Mnie świadectwo w Jeruzalem».
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 16, 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11
R.Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem Albo: Alleluja
1Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się u Ciebie,
2mówię Panu: «Tyś jest Panem moim;
⋯
5Pan częścią dziedzictwa i kielicha mego:To właśnie Ty mój los zabezpieczasz.
⋯
7Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek,bo nawet nocami upomina mnie serce.
8Stawiam sobie zawsze Pana przed oczy,nie zachwieję się, bo On jest po mojej prawicy.
9Dlatego się cieszy moje serce, dusza się raduje,a ciało moje będzie spoczywać z ufnością,
10bo nie pozostawisz mojej duszy w Szeolui nie dozwolisz, by wierny Tobie zaznał grobu.
11Ukażesz mi ścieżkę życia,pełnię radości u Ciebie,rozkosze na wieki po Twojej prawicy.
Ps 16 (15) – wersety 1–11 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
J 17, 21
Alleluja, alleluja, alleluja
Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie,aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
J 17, 20-26
„Aby stanowili jedno”
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami:
«Ojcze Święty, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, by świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.
I także chwałę, którą mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, że Ty Mnie posłałeś i że Ty ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś.
Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata.
Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem, i oni poznali, że Ty Mnie posłałeś. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich».
Oto słowo Pańskie.