Pierwsze czytanie
Syr 44, 1. 9-13
„Pochwała wielkich przodków”
Czytanie z Mądrości Syracha
Wychwalajmy mężów sławnych i ojców naszych w kolejności ich pochodzenia.
Ale są i tacy, o których nie pozostała pamięć, zginęli, jakby wcale nie istnieli, byli, ale jak gdyby ich nie było, a dzieci ich po nich.
Lecz także ci są mężami czcigodnymi, których dobre czyny nie zostały zapomniane; pozostały one wraz z ich potomstwem, dobrym dziedzictwem są ich następcy.
Potomstwo ich trzyma się przymierzy, a dzięki nim – ich dzieci. Potomstwo ich trwać będzie na wieki, a chwała ich nie będzie wymazana.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 149, 1b-2. 3-4. 5-6a i 9b
R.Pan w swoim ludzie upodobał sobie Albo: Alleluja
1Śpiewajcie pieśń nową Panu;chwała Jego [niech zabrzmi] w zgromadzeniu świętych.
2Niech Izrael się cieszy swym Stwórcą,niech synowie Syjonu radują się swym Królem.
3Niech chwalą Jego imię wśród tańców,niech grają Mu na bębnie i cytrze.
4Bo Pan w ludzie swoim ma upodobaniei zdobi pokornych zwycięstwem.
5Niech się weselą święci wśród chwały,niech się cieszą na swoich sofach!
6Niech chwała Boża będzie w ich ustach,
⋯
9to jest chwałą wszystkich Jego świętych.
Ps 149 – wersety 1–9 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. J 15, 16
Alleluja, alleluja, alleluja
Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem,abyście szli i owoc przynosili.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 11, 11-25
„Nieurodzajny figowiec. Oczyszczenie świątyni”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus przybył do Jerozolimy i wszedł do świątyni. Obejrzał wszystko, a że pora była już późna, wyszedł razem z Dwunastoma do Betanii.
Nazajutrz, gdy wyszli z Betanii, poczuł głód. A widząc z daleka figowiec, okryty liśćmi, podszedł ku niemu zobaczyć, czy nie znajdzie czegoś na nim. Lecz podszedłszy bliżej, nie znalazł nic prócz liści, gdyż nie był to czas na figi. Wtedy rzekł do drzewa: «Niechaj już nikt nigdy nie je z ciebie owocu!» A słyszeli to Jego uczniowie.
I przyszli do Jerozolimy. Wszedłszy do świątyni, zaczął wyrzucać tych, którzy sprzedawali i kupowali w świątyni, powywracał stoły tych, co zmieniali pieniądze, i ławki sprzedawców gołębi; nie pozwolił też, żeby ktoś przeniósł sprzęt jakiś przez świątynię. Potem nauczał ich, mówiąc: «Czyż nie jest napisane: Mój dom ma być domem modlitwy dla wszystkich narodów? Lecz wy uczyniliście go jaskinią zbójców».
Kiedy doszło to do arcykapłanów i uczonych w Piśmie, szukali sposobu, jak by Go zgładzić. Czuli bowiem lęk przed Nim, gdyż cały tłum był zachwycony Jego nauką.
Gdy zaś wieczór zapadł, Jezus i uczniowie wychodzili poza miasto. Przechodząc rano, ujrzeli figowiec uschły od korzeni. Wtedy Piotr przypomniał sobie i rzekł do Niego: «Rabbi, patrz, figowiec, który przekląłeś, usechł».
Jezus im odpowiedział: «Miejcie wiarę w Boga! Zaprawdę, powiadam wam: Kto powie tej górze: Podnieś się i rzuć w morze, a nie zwątpi w duszy, lecz wierzy, że spełni się to, co mówi, tak mu się stanie. Dlatego powiadam wam: Wszystko, o co prosicie w modlitwie, stanie się wam, tylko wierzcie, że otrzymacie. A kiedy stajecie do modlitwy, przebaczcie, jeśli macie coś przeciw komuś, aby także Ojciec wasz, który jest w niebie, przebaczył wam wykroczenia wasze».
Oto słowo Pańskie.