Pierwsze czytanie
Iz 61, 9-11
„Ogromnie się weselę w Panu”
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Plemię ich będzie znane wśród narodów i między ludami – ich potomstwo. Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że oni są błogosławionym szczepem Pana.
«Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwała wobec wszystkich narodów.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
1 Sm 2, 1bcde. 4-5. 6-7. 8abcd
R.Całym swym sercem raduję się w Panu
1«Raduje się me serce w Panu,moc moja wzrasta dzięki Panu,rozwarły się me usta na wrogów moich,gdyż cieszyć się mogę Twoją pomocą.
⋯
4Łuk mocarzy się łamie,a słabi przepasują się mocą,
5za chleb najmują się syci,a głodni [już] odpoczywają,niepłodna rodzi siedmioro,a wielodzietna więdnie.
6To Pan daje śmierć i życie,wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza.
7Pan uboży i wzbogaca,poniża i wywyższa.
8Z pyłu podnosi biedaka,z barłogu dźwiga nędzarza,by go wśród możnych posadzić,by dać mu tron zaszczytny.
1 Sm 2 – wersety 1–8 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Łk 2, 19
Alleluja, alleluja, alleluja
Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo,zachowałaś słowa Boże i rozważałaś je w sercu swoim.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 2, 41-51
„Maryja rozważała wszystko w swoim sercu”
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jeruzalem na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został młody Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego rodzice. Przypuszczając, że jest wśród pątników, uszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go.
Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami.
Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie».
Lecz On im odpowiedział: «Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział.
Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te sprawy w swym sercu.
Oto słowo Pańskie.