Pierwsze czytanie
Joz 24, 1-2a. 15-17. 18b
„Przypomnienie powołania narodu”
Czytanie z Księgi Jozuego
Jozue zgromadził w Sychem wszystkie pokolenia Izraela. Wezwał też starszych Izraela, jego książąt, sędziów i zwierzchników, którzy się stawili przed Bogiem. Jozue przemówił wtedy do całego narodu:
«Gdyby wam się nie podobało służyć Panu, rozstrzygnijcie dziś, komu służyć chcecie, czy bóstwom, którym służyli wasi przodkowie po drugiej stronie Rzeki, czy też bóstwom Amorytów, w których kraju zamieszkaliście. Ja sam i mój dom służyć chcemy Panu».
Naród wówczas odrzekł tymi słowami: «Dalecy jesteśmy od tego, abyśmy mieli opuścić Pana, a służyć cudzym bogom. Czyż to nie Pan, Bóg nasz, wyprowadził nas i przodków naszych z ziemi egipskiej, z domu niewoli? Czyż nie On przed oczyma naszymi uczynił wielkie znaki i ochraniał nas przez całą drogę, którą szliśmy, i wśród wszystkich ludów, pomiędzy którymi przechodziliśmy? My również chcemy służyć Panu, bo On jest naszym Bogiem».
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 34, 2-3. 16-17. 18-19. 20-21. 22-23
R.Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry
2Chcę błogosławić Pana w każdym czasie,na ustach moich zawsze Jego chwała.
3Dusza moja będzie się chlubiła w Panu,niech słyszą pokorni i niech się weselą!
⋯
16Oczy Pana [zwrócone są] ku sprawiedliwym,a Jego uszy na ich wołanie.
17Wołali, a Pan ich wysłuchałi uwolnił od wszystkich przeciwności.
18Oblicze Pana [zwraca się] przeciw źle czyniącym,by pamięć o nich wygładzić z ziemi.
19Pan jest blisko skruszonych w sercui wybawia złamanych na duchu.
20Wiele nieszczęść [spada na] sprawiedliwego;lecz ze wszystkich Pan go wybawia.
21Strzeże On wszystkich jego kości:ani jedna z nich nie ulegnie złamaniu.
22Zło sprowadza śmierć na przewrotnego,wrogów sprawiedliwego spotka kara.
23Pan uwalnia dusze sług swoich,nie dozna kary, kto się doń ucieka.
Ps 34 (33) – wersety 2–23 według Biblii Tysiąclecia
Drugie czytanie
Ef 5, 21-32
„Miłość małżeńska naśladowaniem miłości Chrystusa i Kościoła”
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej. Żony niechaj będą poddane swym mężom, jak Panu, bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus – Głową Kościoła: On – Zbawca Ciała. Lecz jak Kościół poddany jest Chrystusowi, tak i żony mężom – we wszystkim.
Mężowie, miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby samemu sobie przedstawić Kościół jako chwalebny, niemający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany. Mężowie powinni miłować swoje żony, tak jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje. Przecież nigdy nikt nie odnosił się z nienawiścią do własnego ciała, lecz każdy je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus – Kościół, bo jesteśmy członkami Jego Ciała.
Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją, i będą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła.
Oto słowo Boże.
Śpiew przed Ewangelią
Por. J 6, 63c. 68c
Alleluja, alleluja, alleluja
Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.Ty masz słowa życia wiecznego.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
J 6, 55. 60-69
„Do kogo pójdziemy, Ty masz słowa życia wiecznego”
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
W synagodze w Kafarnaum Jezus powiedział:
«Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem».
A wielu spośród Jego uczniów, którzy to usłyszeli, mówiło: «Trudna jest ta mowa. Któż jej może słuchać?»
Jezus jednak, świadom tego, że uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich: «To was gorszy? A gdy ujrzycie Syna Człowieczego wstępującego tam, gdzie był przedtem? To Duch daje życie; ciało na nic się nie zda. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem. Lecz pośród was są tacy, którzy nie wierzą».
Jezus bowiem od początku wiedział, którzy nie wierzą, i kto ma Go wydać. Rzekł więc: «Oto dlaczego wam powiedziałem: Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli nie zostało mu to dane przez Ojca». Od tego czasu wielu uczniów Jego odeszło i już z Nim nie chodziło. Rzekł więc Jezus do Dwunastu: «Czyż i wy chcecie odejść?»
Odpowiedział Mu Szymon Piotr: «Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że Ty jesteś Świętym Bożym».
Oto słowo Pańskie.