Pierwsze czytanie
Rz 11, 1-2a. 11-12. 25-29
„Nie odrzucił Bóg swojego ludu, który wybrał przed wiekami”
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia:
Czyż Bóg odrzucił lud swój? Żadną miarą! I ja przecież jestem Izraelitą, potomkiem Abrahama, z pokolenia Beniamina. Nie odrzucił Bóg swego ludu, który wybrał przed wiekami.
Pytam jednak: Czy aż tak się potknęli, że całkiem upadli? Żadną miarą! Ale przez ich upadek zbawienie przypadło w udziale poganom, by ich pobudzić do współzawodnictwa. Jeżeli zaś ich upadek przyniósł bogactwo światu, a ich mała liczba – wzbogacenie poganom, to o ileż więcej przyniesie ich zebranie się w całości!
Nie chcę jednak, bracia, pozostawiać was w nieświadomości co do tej tajemnicy – byście o sobie nie mieli zbyt wysokiego mniemania – że zatwardziałość dotknęła tylko część Izraela aż do czasu, gdy wejdzie do Kościoła pełnia pogan. I tak cały Izrael będzie zbawiony, jak to jest napisane: «Przyjdzie z Syjonu wybawiciel, odwróci nieprawości od Jakuba. I to będzie moje z nimi przymierze, gdy zgładzę ich grzechy».
Co prawda – gdy chodzi o Ewangelię – są oni nieprzyjaciółmi ze względu na wasze dobro; gdy jednak chodzi o wybranie, są oni – ze względu na praojców – umiłowani. Bo dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 94, 12-13a. 14-15. 17-18
R.Pan nie odrzuca ludu wybranego
12Szczęśliwy mąż, którego Ty wychowujesz, o Panie,i prawem Twoim pouczasz,
13by dać mu odpocząć w dniach nieszczęśliwych,
14Pan bowiem nie odpycha swego ludui nie porzuca swojego dziedzictwa;
15lecz wyrok powróci do sprawiedliwości,za nią [pójdą] wszyscy, co są prawego serca.
⋯
17Gdyby Pan mi nie udzielił pomocy,wnet by moja dusza zamieszkała [w kraju] milczenia.
18A kiedy myślę: «Moja noga się chwieje»,wtedy mnie wspiera Twoja łaska, Panie!
Ps 94 (93) – wersety 12–18 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Mt 11, 29ab
Alleluja, alleluja, alleluja
Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,bo jestem cichy i pokornego serca.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 14, 1. 7-11
„Przypowieść o zaproszonych na ucztę”
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich:
«Jeśli cię ktoś zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by przypadkiem ktoś znamienitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: „Ustąp temu miejsca”, a wtedy musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.
Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. A gdy przyjdzie ten, który cię zaprosił, powie ci: „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”. I spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników.
Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».
Oto słowo Pańskie.