Pierwsze czytanie
Dn 12, 1-3
„Zmartwychwstanie w czasach ostatecznych”
Czytanie z Księgi proroka Daniela
W owym czasie wystąpi Michał, wielki książę, który jest opiekunem dzieci twojego narodu. Wtedy nastąpi okres ucisku, jakiego nie było, odkąd narody powstały, aż do chwili obecnej. W tym czasie naród twój dostąpi zbawienia: ci wszyscy, którzy zapisani są w księdze.
Wielu zaś, co śpi w prochu ziemi, zbudzi się: jedni do wiecznego życia, drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie.
Mądrzy będą świecić jak blask sklepienia, a ci, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości, jak gwiazdy na wieki i na zawsze.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 16, 5 i 8. 9-10. 11
R.Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
5Pan częścią dziedzictwa i kielicha mego:To właśnie Ty mój los zabezpieczasz.
⋯
8Stawiam sobie zawsze Pana przed oczy,nie zachwieję się, bo On jest po mojej prawicy.
9Dlatego się cieszy moje serce, dusza się raduje,a ciało moje będzie spoczywać z ufnością,
10bo nie pozostawisz mojej duszy w Szeolui nie dozwolisz, by wierny Tobie zaznał grobu.
11Ukażesz mi ścieżkę życia,pełnię radości u Ciebie,rozkosze na wieki po Twojej prawicy.
Ps 16 (15) – wersety 5–11 według Biblii Tysiąclecia
Drugie czytanie
Hbr 10, 11-14. 18
„Skuteczność ofiary Chrystusa”
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Każdy kapłan Starego Testamentu staje codziennie do wykonywania swej służby i wiele razy składa te same ofiary, które żadną miarą nie mogą zgładzić grzechów. Ten przeciwnie, złożywszy raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga, oczekując tylko, «aż nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem pod Jego stopy». Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani. Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam już więcej nie zachodzi potrzeba ofiary za grzechy.
Oto słowo Boże.
Śpiew przed Ewangelią
Por. Łk 21, 36
Alleluja, alleluja, alleluja
Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie,abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 13, 24-32
„Sąd ostateczny”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«W owe dni, po wielkim ucisku, „słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą spadać z nieba i moce na niebie” zostaną wstrząśnięte.
Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i „zgromadzi swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi po kraniec nieba”.
A od figowca uczcie się przez podobieństwo. Kiedy już jego gałąź nabrzmiewa sokami i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie te wydarzenia, wiedzcie, że to blisko jest, u drzwi.
Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec».
Oto słowo Pańskie.