Pierwsze czytanie
1 J 1, 1-4
„Oznajmiamy wam, co usłyszeliśmy i co ujrzeliśmy”
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła
Umiłowani:
To wam oznajmiamy, co było od początku, co usłyszeliśmy o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce – bo życie objawiło się: my je widzieliśmy, o nim zaświadczamy i oznajmiamy wam życie wieczne, które było w Ojcu, a nam zostało objawione – co ujrzeliśmy i usłyszeliśmy, oznajmiamy także wam, abyście i wy mieli współuczestnictwo z nami. A mieć z nami współuczestnictwo, znaczy: mieć je z Ojcem i z Jego Synem, Jezusem Chrystusem. Piszemy to w tym celu, aby nasza radość była pełna.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 97, 1-2. 5-6. 11-12
R.Niech sprawiedliwi weselą się w Panu
1Pan króluje: wesel się, ziemio,radujcie się, mnogie wyspy!
2Obłok i ciemność wokoło Niego,sprawiedliwość i prawo podstawą Jego tronu.
⋯
5Góry topnieją jak wosk przed obliczem Pana,przed obliczem Władcy wszystkiej ziemi.
6Niebiosa głoszą Jego sprawiedliwość,a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.
⋯
11Światło wschodzi dla sprawiedliwegoi radość dla ludzi prawego serca.
12Sprawiedliwi, weselcie się w Panui wysławiajcie Jego święte imię!
Ps 97 (96) – wersety 1–12 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Aklamacja
Alleluja, alleluja, alleluja
Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy,Ciebie wychwala przesławny chór Apostołów.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
J 20, 2-8
„Jan przybył pierwszy do grobu”
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Pierwszego dnia po szabacie Maria Magdalena pobiegła i przybyła do Szymona Piotra oraz do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono».
Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka.
Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą w jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył.
Oto słowo Pańskie.