Pierwsze czytanie
1 Sm 9, 1-4. 17-19; 10, 1
„Namaszczenie Saula na króla”
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela
Był pewien dzielny wojownik z rodu Beniamina – a na imię mu było Kisz, syn Abiela, syna Serora, syna Bekorata, syna Afijacha, syna Beniamina. Miał on syna imieniem Saul, wysokiego i dorodnego, a nie było od niego piękniejszego człowieka wśród synów izraelskich. Wzrostem o głowę przewyższał cały lud.
Gdy zaginęły oślice Kisza, ojca Saula, rzekł Kisz do swego syna, Saula: «Weź z sobą jednego z chłopców i udaj się na poszukiwanie oślic». Przeszli więc przez górę Efraima, przeszli przez ziemię Szalisza, lecz ich nie znaleźli. Powędrowali przez krainę Szaalim: tam ich nie było. Poszli do ziemi Jemini i również nie znaleźli.
Kiedy Samuel spostrzegł Saula, odezwał się do niego Pan: «Oto ten człowiek, o którym ci mówiłem, ten, który ma rządzić moim ludem».
Saul podszedł tymczasem do Samuela w bramie i rzekł: «Wskaż mi, proszę, gdzie jest dom Widzącego». Samuel odparł Saulowi: «To ja jestem Widzący. Chodź ze mną na wyżynę! Dziś jeść będziecie ze mną, a jutro pozwolę ci odejść, powiem ci też wszystko, co jest w twym sercu».
Samuel wziął wtedy naczyńko z olejem i wylał na głowę Saula, ucałował go i rzekł: «Czyż nie namaścił cię Pan na wodza nad swoim dziedzictwem?»
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 21, 2-3. 4-5. 6-7
R.Król się weseli z Twej potęgi, Panie
2Panie, król się weseli z Twojej potęgi,jak bardzo się cieszy z Twojej pomocy!
3Spełniłeś pragnienie jego sercai nie odmówiłeś błagania warg jego.
4Bo go uprzedzasz pomyślnymi błogosławieństwami,koronę szczerozłotą wkładasz mu na głowę.
5Prosił Ciebie o życie: Ty go obdarzyłeśdługimi dniami na wieki i na zawsze.
6Wielka jest jego chwała dzięki Twej pomocy,ozdobiłeś go blaskiem i dostojeństwem.
7Bo go czynisz błogosławieństwem na wieki,napełniasz go radością przed Twoim obliczem.
Ps 21 (20) – wersety 2–7 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Łk 4, 18
Alleluja, alleluja, alleluja
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,więźniom głosił wolność.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 2, 13-17
„Powołanie Mateusza”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» Ten wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Wielu bowiem było tych, którzy szli za Nim.
Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?»
Jezus, usłyszawszy to, rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».
Oto słowo Pańskie.