Pierwsze czytanie
Jk 2, 14-24. 26
„Wiara bez uczynków jest martwa”
Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła
Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy sama wiara zdoła go zbawić?
Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: «Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!» – a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała – to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie.
Ale może ktoś powiedzieć: Ty masz wiarę, a ja spełniam uczynki. Pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, to ja ci pokażę wiarę na podstawie moich uczynków. Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz – lecz także i złe duchy wierzą i drżą.
Chcesz zaś zrozumieć, nierozumny człowieku, że wiara bez uczynków jest bezowocna? Czy Abraham, ojciec nasz, nie z powodu uczynków został usprawiedliwiony, kiedy złożył syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym? Widzisz, że wiara współdziałała z jego uczynkami i przez uczynki stała się doskonała. I tak wypełniło się Pismo, które mówi: «Uwierzył przeto Abraham Bogu i policzono mu to za sprawiedliwość», i został nazwany przyjacielem Boga.
Widzicie, że człowiek dostępuje usprawiedliwienia na podstawie uczynków, a nie samej tylko wiary. Tak jak ciało bez ducha jest martwe, tak też jest martwa wiara bez uczynków.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 112, 1b-2. 3-4. 5-6
R.Radość znajduję w Bożych przykazaniach
1Szczęśliwy mąż, który się boi Panai wielkie upodobanie ma w Jego przykazaniach.
2Potomstwo jego będzie potężne na ziemi:pokolenie prawych dozna błogosławieństwa.
3Dobrobyt i bogactwo będzie w jego domu,a sprawiedliwość jego przetrwa na zawsze.
4Wschodzi w ciemności jako światło dla prawych,łagodny, miłosierny i sprawiedliwy.
5Dobrze się wiedzie mężowi, który lituje się i pożycza,postępuje w swych sprawach uczciwie.
6Na pewno się nie zachwieje;sprawiedliwy będzie w wiecznej pamięci.
Ps 112 (111) – wersety 1–6 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
J 15, 15b
Alleluja, alleluja, alleluja
Nazwałem was przyjaciółmi,albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 8, 34 – 9, 1
„Prawdziwi uczniowie Jezusa”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus przywołał do siebie tłum razem ze swoimi uczniami i rzekł im: «Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je.
Cóż bowiem za korzyść stanowi dla człowieka zyskać świat cały, a swoją duszę utracić? Bo cóż może dać człowiek w zamian za swoją duszę?
Kto się bowiem Mnie i słów moich zawstydzi przed tym pokoleniem wiarołomnym i grzesznym, tego Syn Człowieczy wstydzić się będzie, gdy przyjdzie w chwale Ojca swojego razem z aniołami świętymi».
Mówił im także: «Zaprawdę, powiadam wam: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą królestwo Boże przychodzące w mocy».
Oto słowo Pańskie.