Pierwsze czytanie
Oz 14, 2-10
„Wróć do Pana, Boga twojego”
Czytanie z Księgi proroka Ozeasza
Tak mówi Pan:
«Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić: nasz boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”.
Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu.
I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste; kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy».
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 81, 6c-8a. 8b-9. 10-11b. 14 i 17
R.Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu
6Słyszę język nieznany:
7«Uwolniłem od brzemienia jego barki:jego ręce porzuciły kosze.
8W ucisku wołałeś, a Ja cię ratowałem,odpowiedziałem ci z grzmiącej chmury,doświadczyłem cię przy wodach Meriba.
9Słuchaj, mój ludu, chcę cię napomnieć:obyś posłuchał Mnie, Izraelu!
10Nie będzie u ciebie boga obcego,cudzemu bogu nie będziesz oddawał pokłonu.
11Ja jestem Pan, twój Bóg,który cię wyprowadził z ziemi egipskiej;
⋯
14Gdyby mój lud Mnie posłuchał,a Izrael kroczył moimi drogami:
⋯
17Jego zaś bym karmił tłuszczem pszenicyi sycił miodem z opoki».
Ps 81 (80) – wersety 6–17 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Mt 4, 17
Chwała Tobie, Słowo Boże
Pan mówi: Nawracajcie się,bliskie jest królestwo niebieskie.
Chwała Tobie, Słowo Boże
Ewangelia
Mk 12, 28b-34
„Pierwsze ze wszystkich przykazań”
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?»
Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych».
Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary».
Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się Go więcej pytać.
Oto słowo Pańskie.