Pierwsze czytanie
Dz 18, 1-8
„Święty Paweł w Koryncie”
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Paweł opuścił Ateny i przybył do Koryntu. Znalazł tam pewnego Żyda, imieniem Akwila, rodem z Pontu, który z żoną Pryscyllą przybył niedawno z Italii, ponieważ Klaudiusz wysiedlił z Rzymu wszystkich Żydów. Przyszedł do nich, a ponieważ znał to samo rzemiosło, zamieszkał u nich i pracował; zajmowali się wyrobem namiotów. A co szabat rozprawiał w synagodze i przekonywał tak Żydów, jak i Greków.
Kiedy Sylas i Tymoteusz przybyli z Macedonii, Paweł oddał się wyłącznie nauczaniu i udowadniał Żydom, że Jezus jest Mesjaszem. A kiedy się sprzeciwiali i bluźnili, otrząsnął swe szaty i powiedział do nich: «Krew wasza na wasze głowy, ja nie jestem winien. Od tej chwili pójdę do pogan».
Odszedł stamtąd i poszedł do domu „czciciela Boga”, niejakiego Tycjusza Justusa. Dom ten przylegał do synagogi. Przełożony synagogi, Kryspus, uwierzył w Pana z całym swym domem, wielu też słuchaczy korynckich uwierzyło i przyjmowało wiarę i chrzest.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 98, 1bcde. 2-3b. 3c-4
R.Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie Albo: Alleluja
1Śpiewajcie Panu pieśń nową,albowiem cuda uczynił.Zwycięstwo zgotowała Mu Jego prawicai święte ramię Jego.
2Pan okazał swoje zbawienie:na oczach narodówobjawił swą sprawiedliwość.
3Wspomniał na dobroć i na wierność swojąwobec domu Izraela.Ujrzały wszystkie krańce ziemizbawienie Boga naszego.
4Radośnie wykrzykuj na cześć Pana, cała ziemio,cieszcie się i weselcie, i grajcie!
Ps 98 (97) – wersety 1–4 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. J 14, 18
Alleluja, alleluja, alleluja
Nie zostawię was sierotami,powrócę do was i rozraduje się serce wasze.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
J 16, 16-20
„Smutek wasz przemieni się w radość”
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jeszcze chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie».
Wówczas niektórzy z Jego uczniów mówili między sobą: «Cóż to znaczy, co nam mówi: „Chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie”; oraz: „Idę do Ojca”?» Mówili więc: «Cóż znaczy ta chwila, o której mówi? Nie rozumiemy tego, co powiada».
Jezus poznał, że chcieli Go pytać, i rzekł do nich: «Pytacie się jeden drugiego o to, że powiedziałem: „Chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie?” Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość».
Oto słowo Pańskie.