Pierwsze czytanie
Jr 1, 1. 4-10
„Powołanie proroka Jeremiasza”
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza
Słowa Jeremiasza, syna Chilkiasza, z rodu kapłańskiego, który był w Anatot, w ziemi Beniamina.
Pan skierował do mnie następujące słowo: «Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, prorokiem dla narodów ustanowiłem cię».
I rzekłem: «Ach, Panie Boże, przecież nie umiem mówić, bo jestem młodzieńcem!»
Pan zaś odpowiedział mi: «Nie mów: Jestem młodzieńcem, gdyż pójdziesz, do kogokolwiek cię poślę, i będziesz mówił, cokolwiek ci polecę. Nie lękaj się ich, bo jestem z tobą, by cię chronić» – mówi Pan.
I wyciągnąwszy rękę, dotknął Pan moich ust i rzekł mi: «Oto kładę moje słowa w twoje usta. Spójrz, daję ci dzisiaj władzę nad narodami i nad królestwami, byś wyrywał i obalał, byś niszczył i burzył, byś budował i sadził».
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 71, 1-2. 3-4a. 5-6b. 15ab i 17
R.Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość
1W Tobie, Panie, moja ucieczka,niech nie doznam wstydu na wieki;
2wyrwij mnie i wyzwól w Twej sprawiedliwości,nakłoń ku mnie swe ucho i ocal mnie!
3Bądź mi skałą schronieniai zamkiem warownym, aby mnie ocalić,boś Ty opoką moją i twierdzą.
4Boże mój, wyrwij mnie z rąk niegodziwca,
5Ty bowiem, mój Boże, jesteś moją nadzieją,Panie, ufności moja od moich lat młodych!
6Ty byłeś moją podporą od narodzin;od łona matki moim opiekunem.
⋯
15Moje usta będą głosić Twoją sprawiedliwość,przez cały dzień Twoją pomoc:
⋯
17Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości,i do tej chwili głoszę Twoje cuda.
Ps 71 (70) – wersety 1–17 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Aklamacja
Alleluja, alleluja, alleluja
Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 13, 1-9
„Przypowieść o siewcy”
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami:
«Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny.
Kto ma uszy, niechaj słucha!»
Oto słowo Pańskie.