Pierwsze czytanie
1 Kor 3, 1-9
„Apostołowie są pomocnikami Boga”
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Nie mogłem, bracia, przemawiać do was jako do ludzi duchowych, lecz jako do cielesnych, jako do niemowląt w Chrystusie.
Mleko wam dawałem, a nie pokarm stały, bo byliście słabi; zresztą i nadal nie jesteście mocni. Ciągle przecież jeszcze jesteście cieleśni. Jeżeli bowiem jest między wami zawiść i niezgoda, to czyż nie jesteście cieleśni i nie postępujecie tylko po ludzku? Skoro jeden mówi: «Ja jestem Pawła», a drugi: «Ja jestem Apollosa», to czyż nie postępujecie tylko po ludzku? Kimże jest Apollos? Albo kim jest Paweł? Sługami, przez których uwierzyliście według tego, co każdemu dał Pan. Ja siałem, Apollos podlewał, lecz Bóg dał wzrost. Otóż nic nie znaczy ten, który sieje, ani ten, który podlewa, tylko Ten, który daje wzrost – Bóg.
Ten, który sieje, i ten, który podlewa, stanowią jedno; każdy według własnego trudu otrzyma należną mu zapłatę. My bowiem jesteśmy pomocnikami Boga, wy zaś – uprawną rolą Bożą i Bożą budowlą.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 33, 12-13. 14-15. 20-21
R.Szczęśliwy naród wybrany przez Pana
12Szczęśliwy lud, którego Bogiem jest Pan -naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
13Pan patrzy z nieba,widzi wszystkich synów ludzkich.
14Spogląda z miejsca, gdzie przebywa,na wszystkich mieszkańców ziemi:
15On, który ukształtował każdemu z nich serce,On, który zważa na wszystkie ich czyny.
⋯
20Dusza nasza wyczekuje Pana,On jest naszą pomocą i tarczą.
21W Nim przeto raduje się nasze serce,ufamy Jego świętemu imieniu.
Ps 33 (32) – wersety 12–21 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Łk 4, 18
Alleluja, alleluja, alleluja
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,więźniom głosił wolność.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 4, 38-44
„Liczne uzdrowienia”
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Po opuszczeniu synagogi Jezus przyszedł do domu Szymona. A wysoka gorączka trawiła teściową Szymona.
I prosili Go za nią.
On, stanąwszy nad nią, rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz też wstała uzdrowiona i usługiwała im.
O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich.
Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: «Ty jesteś Syn Boży!» Lecz On je gromił i nie pozwalał im mówić, ponieważ wiedziały, że On jest Mesjaszem.
Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich.
Lecz On rzekł do nich: «Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo po to zostałem posłany».
I głosił słowo w synagogach Judei.
Oto słowo Pańskie.