Pierwsze czytanie
Flp 2, 5-11
„Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył”
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Bracia:
To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie.
On to, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A w zewnętrznej postaci uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej.
Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem – ku chwale Boga Ojca.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 22, 26b-27. 28-30a. 31-32
R.Będę Cię chwalił w wielkim zgromadzeniu
26Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego.
27Ubodzy będą jedli i nasycą się,chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają.«Niech serca ich żyją na wieki».
28Przypomną sobie i wrócądo Pana wszystkie krańce ziemi;i oddadzą Mu pokłonwszystkie szczepy pogańskie,
29bo władza królewska należy do Panai On panuje nad narodami.
30Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi,
31potomstwo moje Jemu będzie służyć,opowie o Panu pokoleniu przyszłemu,
32a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi:«Pan to uczynił».
Ps 22 (21) – wersety 26–32 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Mt 11, 28
Alleluja, alleluja, alleluja
Przyjdźcie do Mnie wszyscy,którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 14, 15-24
„Przypowieść o zaproszonych na ucztę”
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy Jezus siedział przy stole, jeden ze współbiesiadników rzekł do Niego: «Szczęśliwy ten, kto będzie ucztował w królestwie Bożym».
On zaś mu powiedział: «Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu. Kiedy nadeszła pora uczty, posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym: „Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe”. Wtedy zaczęli się wszyscy jednomyślnie wymawiać. Pierwszy kazał mu powiedzieć: „Kupiłem pole, muszę wyjść je obejrzeć; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego”. Drugi rzekł: „Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego”. Jeszcze inny rzekł: „Poślubiłem żonę i dlatego nie mogę przyjść”.
Sługa powrócił i oznajmił to swemu panu. Wtedy rozgniewany gospodarz nakazał swemu słudze: „Wyjdź co prędzej na ulice i w zaułki miasta i sprowadź tu ubogich, ułomnych, niewidomych i chromych!” Sługa oznajmił: „Panie, stało się, jak rozkazałeś, a jeszcze jest miejsce”. Na to pan rzekł do sługi: „Wyjdź na drogi i między opłotki i przynaglaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony.
Albowiem powiadam wam: Żaden z owych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty”».
Oto słowo Pańskie.