Pierwsze czytanie
2 Krl 25, 1-12
„Zburzenie Jerozolimy i drugie przesiedlenie do Babilonu”
Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej
W dziewiątym roku panowania Sedecjasza, dziesiątego miesiąca i dziesiątego dnia miesiąca wyruszył król babiloński, Nabuchodonozor, z całym swym wojskiem przeciw Jerozolimie, oblegał ją, budując dokoła niej wały oblężnicze. Miasto było oblężone aż do jedenastego roku panowania króla Sedecjasza. W czwartym zaś miesiącu, dziewiątego dnia miesiąca, kiedy głód srożył się w mieście i nie było już chleba dla ludności kraju, uczyniono wyłom w murze miasta.
Wszyscy wojownicy uciekli z miasta nocą przez bramę między podwójnym murem powyżej ogrodów królewskich. Chaldejczycy zaś znajdowali się dokoła miasta. Wyszli więc drogą prowadzącą ku Arabie. Lecz wojsko chaldejskie ścigało króla i dopędziło go na stepie Jerycha, całe zaś jego wojsko opuściło go i poszło w rozsypkę. Schwytali więc króla i zaprowadzili go do króla babilońskiego, do Ribla, i wydali na niego wyrok. Synów Sedecjasza zabito na jego oczach, a król babiloński kazał wyłupić oczy Sedecjaszowi i zakuć go w podwójne kajdany z brązu. Potem uprowadził go do Babilonu.
W piątym zaś miesiącu, siódmego dnia miesiąca – był to dziewiętnasty rok panowania króla babilońskiego, Nabuchodonozora – wkroczył do Jerozolimy Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, sługa króla babilońskiego. Spalił świątynię Pańską, pałac królewski i wszystkie domy Jerozolimy – wszystkie wielkie domy spalił. Całe zaś wojsko chaldejskie, które było z dowódcą straży przybocznej, zburzyło mur dokoła Jerozolimy. Resztę zaś ludności, która pozostała w mieście, i zbiegów, którzy przeszli do króla babilońskiego, oraz pozostały tłum Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, uprowadził na wygnanie. Lecz spośród ubogiej ludności kraju dowódca straży przybocznej pozostawił niektórych do uprawy winnic i roli.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 137, 1-2. 3. 4-5. 6
R.Kościele święty, nie zapomnę ciebie
1Nad rzekami Babilonu -tam myśmy siedzieli i płakali,kiedyśmy wspominali Syjon.
2Na topolach tamtej krainyzawiesiliśmy nasze harfy.
3Bo tam żądali od naspieśni ci, którzy nas uprowadzili,pieśni radości ci, którzy nas uciskali:«Zaśpiewajcie namjakąś z pieśni syjońskich!»
4Jakże możemy śpiewaćpieśń Pańskąw obcej krainie?
5Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie,niech uschnie moja prawica!
6Niech język mi przyschnie do podniebienia,jeśli nie będę pamiętał o tobie,jeśli nie postawię Jeruzalemponad największą moją radość.
Ps 137 (136) – wersety 1–6 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. Mt 8, 17
Alleluja, alleluja, alleluja
Jezus wziął na siebie nasze słabościi dźwigał nasze choroby.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 8, 1-4
„Uzdrowienie trędowatego”
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jezus zszedł z góry, postępowały za Nim wielkie tłumy. A oto podszedł trędowaty i upadł przed Nim, mówiąc: «Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić». Jezus wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł: «Chcę, bądź oczyszczony! » I natychmiast został oczyszczony z trądu.
Jezus powiedział do niego: «Uważaj, nie mów o tym nikomu, ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich».
Oto słowo Pańskie.