Pierwsze czytanie
Iz 38, 1-6. 21-22. 7-8
„Choroba i uzdrowienie Ezechiasza”
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
W owych dniach Ezechiasz zachorował śmiertelnie. Prorok Izajasz, syn Amosa, przyszedł do niego i rzekł mu: «Tak mówi Pan: Rozporządź domem twoim, bo umrzesz – nie będziesz żył». Wtedy Ezechiasz odwrócił się do ściany i modlił się do Pana. A mówił tak: «Ach, Panie, pamiętaj o tym, proszę, że postępowałem wobec Ciebie wiernie i ze szczerym sercem, że czyniłem to, co jest dobre w Twoich oczach». I płakał Ezechiasz bardzo rzewnie.
Wówczas Pan skierował do Izajasza słowo tej treści: «Idź i powiedz Ezechiaszowi: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twego praojca: Słyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy. Oto uzdrowię cię. Trzeciego dnia pójdziesz do domu Pańskiego. Oto dodam do dni twego życia piętnaście lat. Wybawię ciebie i to miasto z ręki króla asyryjskiego i roztoczę opiekę nad tym miastem».
Powiedział też Izajasz: «Weźcie placek figowy i przyłóżcie do wrzodu, a król będzie zdrowy!» Ezechiasz zaś rzekł: «Jaki będzie znak tego, że wejdę do domu Pańskiego?» Odpowiedział Izajasz: «Ten ci będzie znak od Pana, że spełni On to, co powiedział: Oto ja cofnę cień wskazówki zegara o dziesięć stopni, po których słońce już zeszło na słonecznym zegarze Achaza». I cofnęło się słońce o dziesięć stopni, po których już zeszło.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Iz 38, 10. 11. 12abcd. 16
R.Pan mnie zachował od unicestwienia
10Mówiłem: W połowie moich dnimuszę odejść;w bramach Szeolu odczuję brakreszty lat moich!
11Mówiłem: Nie ujrzę już Panana ziemi żyjących,nie będę już patrzył na nikogospośród mieszkańców tego świata.
12Mieszkanie me rozbiorą i przeniosą ode mniejak namiot pasterzy.Zwijam jak tkacz moje życie.On mnie odcina od nici.
⋯
16Nad którymi Pan czuwa, ci żyją,wśród nich dopełni się życie ducha mego.Uzdrowiłeś mnie i żyć dozwoliłeś!
Iz 38 – wersety 10–16 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. J 10, 27
Alleluja, alleluja, alleluja
Moje owce słuchają mego głosu,Ja znam je, a one idą za Mną.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 12, 1-8
„Syn Człowieczy jest Panem szabatu”
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Pewnego razu Jezus przechodził w szabat pośród zbóż. Uczniowie Jego, odczuwając głód, zaczęli zrywać kłosy i jeść ziarna.
Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: «Oto twoi uczniowie czynią to, czego nie wolno czynić w szabat».
A On im odpowiedział: «Czy nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie było wolno jeść ani jemu, ani jego towarzyszom, lecz tylko kapłanom?
Albo nie czytaliście w Prawie, że w dzień szabatu kapłani naruszają w świątyni spoczynek szabatu, a są bez winy? Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia.
Gdybyście zrozumieli, co znaczy: „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary”, nie potępialibyście niewinnych. Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu».
Oto słowo Pańskie.