Pierwsze czytanie
Mi 2, 1-5
„Zapowiedź kary Bożej za ucisk ludu”
Czytanie z Księgi proroka Micheasza
Biada tym, którzy planują nieprawość i obmyślają zło na swych łożach! Gdy świta poranek, wykonują je, bo jest ono w ich rękach. Gdy pożądają pól, zagarniają je, gdy domów – to je zabierają; biorą w niewolę gospodarza wraz z jego domem, człowieka z jego dziedzictwem.
Przeto tak mówi Pan: «Oto Ja obmyślam dla tego plemienia niedolę, od której nie uchylicie karków i nie będziecie dumnie kroczyć, bo będzie to czas niedoli. W owym dniu wygłoszą przeciw wam satyrę, podniosą wielki lament, mówiąc: „Jesteśmy ograbieni do szczętu!” Odmierzono sznurem dział mojego ludu, i nikt mu go nie zwrócił; pola nasze przydzielono grabieżcy.
Przeto nie będzie u was nikogo, kto by odmierzał sznurem dział w zgromadzeniu Pańskim».
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 10, 1-2. 3-4. 7-8. 14
R.Nie zapominaj o ubogich, Panie
1Dlaczego z dala stoisz, o Panie,w czasach ucisku się kryjesz,
2gdy występny się pyszni, biedny jest w udręcei ulega podstępom, które tamten uknuł?
3Bo występny się chełpi swoim pożądaniem,bluźni drapieżca i pogardza Panem.
4W pysze swojej powiada występny: «Nie pomści;nie ma Boga»: oto jest całe jego myślenie.
⋯
7Usta jego pełne przekleństwa, zdrady i podstępu,na jego języku udręka i złośliwość.
8Siedzi w zasadzce przy drogachi niewinnego zabija w ukryciu;oczy jego śledzą biedaka.
⋯
14A Ty widzisz trud i boleść,patrzysz, by je wziąć w swoje ręce.Tobie się biedny poleca,Tyś opiekunem sieroty!
Ps 10 – wersety 1–14 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. 2 Kor 5, 19
Alleluja, alleluja, alleluja
W Chrystusie Bóg pojednał świat z sobą,nam zaś przekazał słowo jednania.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 12, 14-21
„Jezus cichy i pokornego serca”
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Faryzeusze wyszli i odbyli naradę przeciw Jezusowi, w jaki sposób Go zgładzić.
Gdy się Jezus dowiedział o tym, oddalił się stamtąd. A wielu poszło za Nim i uzdrowił ich wszystkich. Lecz zabronił im surowo, żeby Go nie ujawniali. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
«Oto mój Sługa, którego wybrałem;
Umiłowany mój, w którym moje serce ma upodobanie.
Położę ducha mojego na Nim, a On zapowie Prawo narodom.
Nie będzie się spierał ani krzyczał i nikt nie usłyszy na ulicach Jego głosu.
Trzciny zgniecionej nie złamie ani knota tlejącego nie dogasi, aż zwycięsko sąd przeprowadzi.
W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą».
Oto słowo Pańskie.