Pierwsze czytanie
Pnp 8, 6-7
„Jak śmierć potężna jest miłość”
Czytanie z Księgi Pieśni nad pieśniami
Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak Szeol; żar jej to żar ognia, uderzenie boskiego gromu.
Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu, z pewnością nim pogardzą.
Albo:
Oto słowo Boże.
albo do wyboru
Pierwsze czytanie
2 Kor 5, 14-17
„Miłość Chrystusa przynagla nas”
Czytanie z Drugiego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia:
Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.
Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.
W kościołach, które obchodzą uroczystość, powyższe czytanie czyta się jako drugie.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 63, 2. 3-4. 5-6. 8-9
R.Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza
2Boże, Ty Boże mój, Ciebie szukam;Ciebie pragnie moja dusza,za Tobą tęskni moje ciało,jak ziemia zeschła, spragniona, bez wody.
3W świątyni tak się wpatruję w Ciebie,bym ujrzał Twoją potęgę i chwałę.
4Skoro łaska Twoja lepsza jest od życia,moje wargi będą Cię sławić.
5Tak błogosławię Cię w moim życiu:wzniosę ręce w imię Twoje.
6Dusza moja się syci niby sadłem i tłustością,radosnymi okrzykami warg moje usta Cię chwalą,
⋯
8Bo stałeś się dla mnie pomocąi w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
9do Ciebie lgnie moja dusza,prawica Twoja mnie wspiera.
Ps 63 (62) – wersety 2–9 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
por. J 20, 11
Alleluja, alleluja, alleluja
Mario, Ty powiedz, coś w drodze widziała?Jam zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.Żywego już Pana widziałam grób pustyi świadków anielskich, i odzież, i chusty.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
J 20, 1. 11-18
„Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?”
Słowa Ewangelii według świętego Jana
Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu.
Stała ona przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg.
I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?».
Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono».
Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.
Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?».
Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go zabiorę».
Jezus rzekł do niej: «Mario!». A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Mój Nauczycielu!
Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”».
Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana», i co jej powiedział.
Oto słowo Pańskie.