Pierwsze czytanie
2 Kor 4, 7-15
„Nosimy w naszym ciele konanie Jezusa”
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia:
Przechowujemy skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. Zewsząd cierpienia znosimy, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy; znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni, obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym ciele. Ciągle bowiem my, którzy żyjemy, jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym śmiertelnym ciele. Tak więc działa w nas śmierć, podczas gdy w was -życie.
A że mamy tego samego ducha wiary, według którego napisano: „Uwierzyłem, dlatego przemówiłem”, my także wierzymy i dlatego mówimy, przekonani, że Ten, który wskrzesił Jezusa, z Jezusem przywróci życie także nam i stawi nas przed sobą razem z wami. Wszystko to bowiem dla was, ażeby łaska, obfitująca we wdzięczność wielu, pomnażała się Bogu na chwałę.
Oto słowo Boże.
Psalm responsoryjny
Ps 126, 1b-2b. 2c-3. 4-5. 6
R.Kto we łzach sieje, żąć będzie w radości
1Gdy Pan odmieniłlos Syjonu,byliśmy jak we śnie.
2Wtedy usta nasze były pełne śmiechu,a język wołał pełen radości.Wtedy mówiono między poganami:«Wielkodusznie postąpił z nimi Pan!»
3Wielkodusznie postąpił Pan z nami:staliśmy się radośni.
4Odmień nasz los, o Panie,jak strumienie w [ziemi] Negeb.
5Którzy we łzach sieją,żąć będą w radości.
6Postępują naprzód wśród płaczu,niosąc ziarno na zasiew:Z powrotem przychodzą wśród radości,przynosząc swoje snopy.
Ps 126 (125) – wersety 1–6 według Biblii Tysiąclecia
Śpiew przed Ewangelią
Por. J 15, 16
Alleluja, alleluja, alleluja
Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem,abyście szli i owoc przynosili.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 20, 20-28
„Kielich mój pić będziecie”
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
Matka synów Zebedeusza podeszła do Jezusa ze swoimi synami i oddawszy Mu pokłon, o coś Go prosiła.
On ją zapytał: «Czego pragniesz?».
Rzekła Mu: «Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie».
Odpowiadając zaś, Jezus rzekł: «Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić?».
Odpowiedzieli Mu: «Możemy».
On rzekł do nich: «Kielich mój wprawdzie pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale dostanie się ono tym, dla których mój Ojciec je przygotował».
Gdy usłyszało to dziesięciu pozostałych, oburzyli się na tych dwóch braci. Lecz Jezus przywołał ich do siebie i rzekł: «Wiecie, że władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie u was. Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym, tak jak Syn Człowieczy, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu».
Oto słowo Pańskie.